طی دو دهه گذشته، سریالهای تلویزیونی کرهجنوبی به پدیدهای جهانی تبدیل شدهاند و ایران نیز از این موج فرهنگی دور نمانده است. آثاری مانند افسانه جومونگ که همچنان مخاطبان بسیاری را پای تلویزیون مینشاند، نشان میدهد محبوبیت این تولیدات اتفاقی نیست، بلکه بر پایه الگویی مشخص از روایت و تولید شکل گرفته است.
در مقابل، تولیدات تلویزیونی ایران طی سالهای اخیر با افت کیفیت، کاهش جذابیت و ضعف در ایجاد پیوند احساسی با مخاطبان روبهرو بودهاند؛ موضوعی که سبب شده بخش قابلتوجهی از بینندگان به آثار خارجی و بهویژه کرهایها گرایش پیدا کنند.
سریالهای کرهای، به باور کارشناسان، موفق شدهاند نوعی پیوند عاطفی عمیق میان خود و مخاطبان ایجاد کنند؛ پیوندی که هم نسل جوان را جذب کرده و هم میان قشر میانسال و سالمند طرفداران پرشماری یافته است.
با این حال، برخی پژوهشگران فرهنگی معتقدند لازم است پیامدهای فرهنگی و اجتماعی این موج با رویکردی علمی مورد بررسی قرار گیرد. در همین راستا، مؤسسه بینالمللی هاتف شرق که بیش از ده سال سابقه فعالیت در حوزه تبلیغ به زبان کرهای و نقد پدیده موسوم به «موج کرهای» را دارد، دورههای آموزشی و پژوهشی متعددی را برای تبیین و تحلیل این جریان برگزار کرده است.
در این دورهها تلاش شده است ادبیات علمی مربوط به شناخت و نقد آثار کرهای تولید و به دانشپژوهان و فعالان فرهنگی منتقل شود تا مواجهه جامعه ایرانی با این محصولات رسانهای از سطح ذوق و سلیقه عمومی فراتر رفته و به مطالعهای فرهنگی و نظاممند تبدیل شود.