جهان امروز بیش از هر زمان دیگر به گفتگوی صادقانه میان ادیان و فرهنگ نیازمند است.
اهانت نماینده ایتالیا در پارلمان اروپا به رهبر دینی میلیونها انسان صرفا تعرض به یک فرد یا حتی یک نهاد مذهبی نیست، این عمل در حقیقت نوعی ساختارشکنی اخلاقی در فضای عمومی جامعه است.
اهانت به رهبران دینی، بحرانی تمدنی است.
از این جهت دفاع از حرمت رهبران دینی تنها دفاع از یک عقیده خاص نیست، بلکه دفاع از اصل همزیستی مسالمت آمیز است.
جامعهای که زبان خود را به ادب بیاراید، حتی در اختلاف نیز نور انسانیت را حفظ خواهد کرد و این همان سرمایهایست که هیچ قدرت سیاسی یا اقتصادی جای آن را نمیگیرد.