روزنامه انگلیسی «گاردین» در یادداشتی به قلم «آرون کوندنانی» با اشاره به افزایش اسلامهراسی در انگلیس، عملکرد سیاستمداران این کشور در مقابله با آن را مورد انتقاد قرار داد و نوشت که عادیشدن برخی مواضع ضداسلامی میتواند زمینه را برای تقویت جریانهای راست افراطی فراهم کند.
کوندنانی در این یادداشت با استناد به نتایج یک نظرسنجی در ماه ژوئیه نوشت که دو نفر از هر پنج شهروند انگلیسی معتقدند مسلمانان نمیتوانند در جامعه این کشور ادغام شوند. او همچنین به پژوهشی اشاره کرد که بر اساس آن، بیش از نیمی از مسلمانان انگلیس در یک سال گذشته شخصاً با نوعی از تعصب ضداسلامی مواجه شدهاند و حدود یکچهارم نیز این تجربه را در اماکن عمومی داشتهاند.
این نویسنده همچنین به ناآرامیهای نژادپرستانه دو تابستان پیش در انگلیس اشاره کرد که به گفته او، مساجد و مراکز اسکان پناهجویان را هدف قرار داد. کوندنانی معتقد است مسئله تنها به فعالیت گروههای راست افراطی محدود نبوده و آنچه بیش از همه نگرانکننده است، بیتفاوتی گسترده نسبت به خشونتهای نژادپرستانه علیه مسلمانان یا افرادی است که مهاجر و مسلمان تصور شدهاند.
ریشههای اسلامهراسی در سیاست انگلیس
به نوشته گاردین، کوندنانی ریشههای اسلامهراسی معاصر در انگلیس را به فضای سیاسی و فکری دهه ۱۹۹۰ مرتبط میداند؛ دورهای که پس از پایان جنگ سرد، برخی جریانهای نومحافظهکار اسلام را بهعنوان دشمن جدید جایگزین کمونیسم تلقی کردند. او همچنین معتقد است در دوره موسوم به «جنگ علیه تروریسم»، این نگاه از سطح گفتمان سیاسی فراتر رفت و در عملکرد نهادهای دولتی نیز بازتاب یافت.
این نویسنده به سیاست «پِرِوِنت» نیز اشاره کرده و مدعی است در چارچوب اجرای آن، هزاران نفر از کارکنان بخش عمومی آموزش دیدند تا برخی رفتارهای عادی سیاسی و مذهبی مسلمانان را بهعنوان نشانههای افراطگرایی تلقی کنند. کوندنانی بر همین اساس استدلال میکند که اسلامهراسی را نمیتوان صرفاً به رفتار افراد افراطی نسبت داد و باید ابعاد ساختاری آن را نیز مورد توجه قرار داد.
فلسطین و تشدید فشار بر مسلمانان
بخش دیگری از یادداشت گاردین به مسئله فلسطین اختصاص دارد. کوندنانی مدعی است مخالفت گسترده مردم انگلیس با سیاستهای رژیم صهیونیستی در غزه برای بخشی از ساختار سیاست خارجی این کشور نگرانکننده بوده و در همین زمینه، برخی تجمعات حامی فلسطین به حمایت از افراطگرایی اسلامی یا همسویی با آن نسبت داده شدهاند.
او همچنین به مواضع «کییر استارمر»، نخستوزیر انگلیس، درباره اعتراضات برنامهریزیشده در هفتم اکتبر ۲۰۲۵ اشاره کرده و مینویسد استارمر این اعتراضات را «غیربریتانیایی» خوانده و خواستار برخورد قضایی با برخی شعارهای مورد مناقشه شده بود. کوندنانی معتقد است چنین رویکردی میتواند اعتراضات سیاسی مرتبط با فلسطین را بهعنوان یک تهدید امنیتی یا «ایدئولوژی خارجی خطرناک» معرفی کند.
انتقاد از برخورد سیاسی با مسئله اسلامهراسی
در ادامه این یادداشت، نویسنده به موانعی میپردازد که به گفته او طرح مسئله نژادپرستی ضداسلامی را در فضای عمومی انگلیس دشوار کرده است. کوندنانی مینویسد در مباحث مربوط به اسلامهراسی، معمولاً از مسلمانان خواسته میشود همزمان درباره افراطگرایی اسلامی و یهودستیزی نیز موضعگیری کنند؛ در حالی که به اعتقاد او، مسئله اصلی باید ایجاد شرایطی باشد که حمله علیه هیچ جامعه دینیای امکان عادیشدن پیدا نکند.
کوندنانی در بخش پایانی یادداشت خود، اسلامهراسی را در چارچوب گستردهتر نژادپرستی و مناسبات قدرت در جامعه انگلیس بررسی کرده و معتقد است سیاستهای تبعیضآمیز در حوزه مهاجرت و مرزها نیز میتواند پیام اجتماعی خاصی منتقل کند. او در این زمینه به تفاوت برخورد انگلیس با پناهجویان اوکراینی و افغان اشاره کرده و هشدار میدهد که عادیشدن تبعیض علیه یک گروه میتواند پیامدهایی برای سایر اقلیتها نیز داشته باشد. این یادداشت در نهایت خواستار توجه جدیتر سیاستمداران انگلیسی به مسئله اسلامهراسی است.